De stadsdeel-herindeling in Amsterdam gaat een vergelijkbaar effect sorteren, de stadsdelen waar de PvdA sterk staan gaan delen van de stad opslokken waar ze het nog niet voor het zeggen hebben.

Gerrymandering heet dit effect, oftewel Kiesrechtgeografie.
http://en.wikipedia.org/wiki/Gerrymandering

Een Belgisch nota heeft er dan ook enkele bevindingen over te melden:

“Brede partijpolitieke steun voor het principe van herindeling. (Over concrete criteria is wel discussie mogelijk.) Andere regeringssamenstelling of politieke kleur van minister maken geen verschil: herindelingen hebben sowieso plaats. Ook een andere samenstelling van het parlement heeft nauwelijks invloed. Het is zelfs zo dat aan 17 van de 24 wetsontwerpen (periode 1960-1985) geen enkele wijziging werd aangebracht door het parlement wat het aantal op te heffen gemeenten betreft. Zonder de wijzigingen die wel werden goedgekeurd zouden dit gemaakt hebben dat er 266 gemeenten zouden verdwenen zijn i.p.v. 253. Een klein verschil dus. Als we kijken naar het totale aantal amendementen die werden ingediend – al of niet goedgekeurd – zijn er 8 van de 38 die een nog grotere herindeling willen. Niet toevallig valt hier wel het gerrymandering-effect waar te nemen: de 8 amendementen voor een verstrekkender herindeling werden ingediend door de PvdA die destijds nog traditioneel sterk stonden in de steden en grotere gemeenten, terwijl een groot deel van de amendementen voor een beperktere herindeling afkomstig waren van CDA en VVD die een grotere electorale aanhang tellen op het platteland en in de randgemeenten. (Rombouts, 1986: 60 en 139-145)”

link